Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Ψιθυρίζοντας... απρόσεκτα!

Έχω αφήσει το μυαλό μου σε πλήρες κενό. Τα μάτια μου κοιτάζουν στο κενό κι απλά εντελώς μηχανικά κοιτάζουν τα πιτσιρίκια που ζωγραφίζουν με τους μαρκαδόρους τους ή φτιάχνουν πύργους με τα σφηνοτουβλάκια! Η μουσική στο ραδιόφωνο παίζει αρκετά δυνατά. Ήθελε η μικρή να την έχει δυνατά γιατί περίμενε με ανυπομονησία το αγαπημένο της τραγούδι. Όμως ήταν μια ώρα που το playlist του ραδιοφώνου έπαιζε πολλά παλιά τραγούδια παρά καινούρια. Και ξαφνικά βάζει το τραγούδι που παλιά στο πάρτυ μου χορεύαμε σχεδόν ασταμάτητα εγώ κι ο Στράτος... Χαμογέλασα και εντελώς ασυναίσθητα ψιθυρίζω: «Ωχ! Θέε μου τι έβαλε τώρα...».Μία και μοναδική εικόνα πέρασε αστραπιαία απ’την σκέψη μου΄εγώ κι ο Στράτος σφιχταγκαλιασμένοι με χαμηλό φωτισμό και τα χείλη του να παίζουν με τα χείλη μου... Απόδιωξα την εικόνα! Δεν ήταν ώρα για τέτοια. Άλλωστε ανήκε στο μακρινό παρελθόν για να την χωρέσω κάπου στο τώρα. Προσπαθώ να κάτσω άνετα στον καναπέ και να το απολαύσω όταν γυρνώντας βλέπω τον Στράτο να στέκεται στην πόρτα χαμογελώντας. Το ξάφνιασμα της παρουσίας του με έκανε να πεταχτώ... Τελευταία έχει την συνήθεια να φεύγει αθόρυβα για τις δουλειές του έξω αφού βεβαίως με έχει προειδοποιήσει πως το κάνει για να μην τον δουν τα πιτσιρίκια κι αρχίσουν τις φωνές κι όπως αθόρυβα φεύγει, έτσι αθόρυβα επιστρέφει! Κι αυτή η αθόρυβη επιστροφή ειλικρινά μου αρέσει... Και το τραγούδι που έπαιζε μας βρήκε για άλλη μια φορά και τους 2 απλά να το ψιθυρίζουμε από συνήθεια! Κι εκεί πήγε η σκέψη μου αλλού: άραγε αν ήμασταν οι δυο μας παντρεμένοι θα υπήρχαν αυτές οι συνήθειες;



Time can never mend the careless whispers of a good friend
To the heart and mind, ignorance is kind
there's no comfort in the truth
pain is all you'll find

Should've known better

I feel so unsure
as I take your hand and lead you to the dance floor
as the music dies, something in your eyes
calls to mind the silver screen
and all its sad good-byes

I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know you're not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste the chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

Time can never mend
the careless whispers of a good friend
to the heart and mind
ignorance is kind
there's no comfort in the truth
pain is all you'll find

I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know you're not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste this chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

Never without your love

Tonight the music seems so loud
I wish that we could lose this crowd
Maybe it's better this way
We'd hurt each other with the things we'd want to say

We could have been so good together
We could have lived this dance forever
But noone's gonna dance with me
Please stay

And I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know you're not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste the chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

(Now that you're gone) Now that you're gone
(Now that you're gone) What I did's so wrong
that you had to leave me alone


George Michael-Careless Whisper



Ο χρόνος δεν μπορεί ποτέ να διορθώσει τους απρόσεκτους ψίθυρους ενός καλού φίλου
Στην καρδιά και στο μυαλό, είναι ένα είδους άγνοιας
Δεν υπάρχει καμία άνεση στην αλήθεια
Ο πόνος είναι όλα ότι βρίσκεις

Θα πρέπει να ξέρεις καλύτερα

Αισθάνομαι τόσο αβέβαιος
καθώς παίρνω το χέρι σου και να σε οδηγώ στην πίστα
καθώς η μουσική πεθαίνει, κάτι στα μάτια σου
θυμίζει την ασημένια οθόνη
και όλους τους θλιβερούς αποχαιρετισμούς

Δεν θα χορέψω ποτέ ξανά
ένοχα πόδια που δεν έχουν ρυθμό
αν και είναι εύκολο να προσποιούμε
Ξέρω ότι δεν είσαι ανόητη

Θα πρέπει να ξέρεις καλύτερα από το να εξαπατήσεις έναν φίλο
και να σπαταλήσεις την ευκαιρία που σου δώθηκε
έτσι δεν θα χορέψω ποτέ ξανά
με τον τρόπο που χόρευα μαζί σου

Ο χρόνος δεν μπορεί ποτέ να διορθώσει τους απρόσεκτους ψίθυρους ενός καλού φίλου
Στην καρδιά και στο μυαλό, είναι ένα είδους άγνοιας
Δεν υπάρχει καμία άνεση στην αλήθεια
Ο πόνος είναι όλα ότι βρίσκεις

Δεν θα χορέψω ποτέ ξανά
ένοχα πόδια που δεν έχουν ρυθμό
αν και είναι εύκολο να προσποιούμε
Ξέρω ότι δεν είσαι ανόητη

Θα πρέπει να ξέρεις καλύτερα από το να εξαπατήσεις έναν φίλο
και να σπαταλήσεις την ευκαιρία που σου δώθηκε
έτσι δεν θα χορέψω ποτέ ξανά
με τον τρόπο που χόρευα μαζί σου

Ποτέ χωρίς την αγάπη σου

Απόψε η μουσική φαίνεται τόσο δυνατή
Εύχομαι ότι θα μπορούσαμε να χάσουμε αυτό το πλήθος
Ίσως είναι καλύτερα έτσι
Πληγώσαμε ο ένας τον άλλον με πράγματα που δεν θέλαμε να πούμε

Θα μπορούσαμε να είμαστε τόσο καλά μαζί
Θα μπορούσαμε να έχουμε ζήσει αυτό το χορό για πάντα
Αλλά καμιά δεν θα χορέψει μαζί μου
Σε παρακαλώ μείνε

Και δεν θα χορέψω ποτέ ξανά
ένοχα πόδια που δεν έχουν ρυθμό
αν και είναι εύκολο να προσποιούμε
Ξέρω ότι δεν είσαι ανόητη

Θα πρέπει να ξέρεις καλύτερα από το να εξαπατήσεις έναν φίλο
και να σπαταλήσεις την ευκαιρία που σου δώθηκε
έτσι δεν θα χορέψω ποτέ ξανά
με τον τρόπο που χόρευα μαζί σου

(Τώρα έφυγες) Τώρα έφυγες
(Τώρα έφυγες) Τι έκανα τόσο λάθος
που έπρεπε να με αφήσεις μόνο

5 σχόλια :

Γιάννης Παππάς είπε... [Απάντηση]

καλησπέρα καλή μου φιλάκια πολλά παντα όμορφα

Σουζάνα Xατζηνικολάου είπε... [Απάντηση]

Μαρία καλησπέρα, τί κάνεις? Ελπίζω να είσαι καλά. Καιρό έχουμε να τα πούμε. Έχω πάρα πολλή δουλειά και δεν προλαβαίνω να μπαίνω πια εδώ. Αν και μου λείπει αφάνταστα. :(

Αγαπημένο τραγούδι αν και λυπητερό...
Νομίζω ότι πάντα θα το χορεύατε με τον ίδιο τρόπο.
Φιλιά

SummerDream είπε... [Απάντηση]

@ Γιάννης Παππάς
Καλησπέρα Γιάννη μου αν και λίγο καθυστερημένα. Να'σαι πάντα καλά και σ'ευχαριστώ που περνάς κι από δω!

Σουζάνα Xατζηνικολάου
Σούζι μου χαθήκαμε όντως! Όπως λέω τελευταία "δουλειά να υπάρχει". Δύσκολες εποχές για να κάνουμε επιλογές σε αυτή, δυστυχώς!

Θα σου ομολογήσω κάτι, αν με τον "Στράτο" τολμήσουμε και χορέψουμε ένα οποιοδήποτε σλόου τραγούδι, θα αποχωριστούμε αμέσως. Απλά γιατί δεν θέλουμε η χημεία να μας ξεγελάσει και χάσουμε το μέτρο! Αν ήταν αλλιώς οι ζωές μας ίσως να το επιτρέπαμε, τώρα είναι σχεδόν απαγορευτικό!

Σε ευχαριστώ που με θυμάσαι όποτε βρίσκεις χρόνο!

Σουζάνα Xατζηνικολάου είπε... [Απάντηση]

Αν είναι έτσι τότε χρειάζεται μεγάλη δύναμη αυτό που κάνεις...

Απλά βλέποντας πόσα σημαίνει για ΄σένα δε μπορώ να μην αναρωτηθώ. Άραγε είναι όντως έτσι το καλύτερο για όλους?
Φιλιά πολλά...

SummerDream είπε... [Απάντηση]

Είναι το καλύτερο! Γιατί απλά προχωράμε με τις επιλογές μας. Έχουμε όμως ο ένας τον άλλον, καρδιακοί φίλοι για ώρες δύσκολες! Κι αυτό μου αρκεί... ασχέτως το τι λέει καμιά φορά το μυαλό! ;)