Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

Βροχή και σήμερα...



Κοιτάζω τον καιρό έξω και με κάνει να νιώθω θλίψη. Άλλες φορές μου αρέσει η βροχή. Σήμερα με κάνει να νιώθω θλίψη. Θέλω να βγω έξω και να αφήσω οι στάλες να βρέξουν την ψυχή μου για να ξεπλυθεί το μέσα μου. Όμως νιώθω ανίκανη να το κάνω. Τα πόδια μου βαριά στέκουν στην άκρη του μπαλκονιού και δεν κάνουν βήμα παραπέρα για να κατέβω τις σκάλες και να βγω στον δρόμο. Νιώθω κάτι να με βαραίνει και δεν μπορώ να το βρω. Κάπου κρύβεται εκεί μέσα μου, τόσο καλά, σαν να παίζει με τις σκέψεις μου και την επιθυμία μου να το αποβάλω. Δεν με αφήνει.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

πολλες φορες θελει η καρδια ...μα το σωμα αδυνατει.....πολλες φορες το σωμα παει κι η καρδια δεν ακολουθει.......

καλο βραδυ!!!!!!

SummerDream είπε...

Και είναι κάτι που συμβαίνει συνέχεια και συνέχεια και συνέχεια...

 

Αναγνώστες

Παλιά κατάστιχα

Καλώς ήλθατε!

Είμαι η "Μαρίνα". Δεν με λένε Μαρίνα όμως! Σε αυτό το μπλογκ υπάρχει η μισή ζωή μου. Έτσι όπως την έζησα όσο ήμουν πολύ νέα. Εργάστηκα σε έναν χώρο που λάτρεψα, το ραδιόφωνο. Πέρασα μέσα από κύματα που το συναίσθημα, η πικρία και η αγάπη τάραξαν τα νερά μου τόσο τα ραδιοφωνικά όσο και της προσωπικής ζωής μου. Η αλήθεια είναι πως μέσα σε τούτη την ιστορία απ' τα κεφάλαια 1-61 εμπλέκονται δύο διαφορετικές εποχές που συνδέονται όμως τόσο γλυκά που όσο κι αν ήθελα να τις διαχωρίσω δεν μου "βγήκε". Ήθελα να ήταν έτσι, πολύ απλά! Ο "Στράτος" ήταν ένας γλυκός νεανικός έρωτας, ανεκπλήρωτος που πέρασε και πάει... Πλέον σαν σύννεφο χάθηκε, σαν να εξατμίστηκε! Κι αυτό με στενοχωρεί. Ελπίζω κάποτε η φιλία που εξελίχθηκε στα μετέπειτα χρόνια, να πάρει ζωή απ 'τις στάχτες της. Σας ευχαριστώ που περάσατε απ' το μπλογκ μου!