Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

Δεκέμβρης

Μπήκε ο Δεκέμβρης στολίσαμε και το σπίτι... Καλό μήνα να'χουμε καλοί μου φίλοι κι επισκέπτες και προπάντων υγεία! 

Σας στέλνω και μια καρτούλα γιατί δεν γίνεται να στέκομαι στην αναμονή με τις ώρες στο Ταχυδρομείο μέχρι να'ρθει η σειρά μου:

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

κΑλο μηνα!!!!!!!

ωραιο δεντρακι αριστερα!!

SummerDream είπε...

Ναι είναι όμορφο! Είχα χθες να ψάχνω να βρω αυτό που μου ταιριάζει με τον χαρακτήρα που έχω!!!

George είπε...

Εγώ επιμένω ταχυδρομείο!
Πίνοντας καφέ, με ανοιγμένες ατζέντες τριγύρω να αντιγράφω διευθύνσεις, και να γράφω ευχές σε κάρτες προσπαθόντας να κάνω τον καλύτερο γραφικό μου χαρακτήρα, είναι μια από τις πολύ γλυκές στιγμές των Χριστουγέννων.
Και μετά ναι... ουρά στο ταχυδρομείο. Χαλάλι τους.
Καλημέρα.

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε...

Καλό μήνα και ό,τι το καλύτερο μακάρι να σε βρει:)

SummerDream είπε...

@ George
Γιώργο λυπήσου με δεν μπορώ την ουρά κι όλους τους "έξυπνους" που πάνε και χώνονται με πονηριά ενώ δεν είναι η σειρά τους! Ενώ εδώ... είδες; Αμέσως ανταποκρίθηκες και χωρίς να ανοίξεις ατζέντα...

@ Λάκης Φουρουκλάς
Το ίδιο εύχομαι και σε σένα καλέ μου Λάκη. Ελπίζω να περνάς όμορφα στην Ταϋλάνδη -ή επέστρεψες;- θα ήθελα να μας έστελνες εικόνες γιορτινές από αυτή την χώρα, αν έχει σταματήσει όλη αυτή η ανησυχία που επικρατούσε τις τελευταίες ώρες.

 

Αναγνώστες

Παλιά κατάστιχα

Καλώς ήλθατε!

Είμαι η "Μαρίνα". Δεν με λένε Μαρίνα όμως! Σε αυτό το μπλογκ υπάρχει η μισή ζωή μου. Έτσι όπως την έζησα όσο ήμουν πολύ νέα. Εργάστηκα σε έναν χώρο που λάτρεψα, το ραδιόφωνο. Πέρασα μέσα από κύματα που το συναίσθημα, η πικρία και η αγάπη τάραξαν τα νερά μου τόσο τα ραδιοφωνικά όσο και της προσωπικής ζωής μου. Η αλήθεια είναι πως μέσα σε τούτη την ιστορία απ' τα κεφάλαια 1-61 εμπλέκονται δύο διαφορετικές εποχές που συνδέονται όμως τόσο γλυκά που όσο κι αν ήθελα να τις διαχωρίσω δεν μου "βγήκε". Ήθελα να ήταν έτσι, πολύ απλά! Ο "Στράτος" ήταν ένας γλυκός νεανικός έρωτας, ανεκπλήρωτος που πέρασε και πάει... Πλέον σαν σύννεφο χάθηκε, σαν να εξατμίστηκε! Κι αυτό με στενοχωρεί. Ελπίζω κάποτε η φιλία που εξελίχθηκε στα μετέπειτα χρόνια, να πάρει ζωή απ 'τις στάχτες της. Σας ευχαριστώ που περάσατε απ' το μπλογκ μου!