Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Να τα εκατοστήσεις!




Σε ξέχασα ε; Χμ! Ξέρεις γιατί; Διότι η καθημερινότητα είναι τόσο βαθιά στο πετσί μας που κάποιες όμορφες γιορτινές στιγμές τις προσπερνάμε λες και δεν συνέβησαν ποτέ! Σε κοιτάζω κι αναρωτιέμαι αν αυτοί οι γκρίζοι κρόταφοι είναι μέρος της γοητείας σου ή απλά εγώ συνεχίζω να σε βλέπω σαν.. έφηβο! Χαχα! Το'χασα ε; Ίσως! Τέλος πάντων, ειλικρινά θα ήθελα τα γενεθλιά σου να ήταν μια ξεχωριστή γιορτή, αλλά οι συνθήκες μας αναγκάζουν να τα προσπεράσουμε και το "χρόνια πολλά" να μοιάζει σαν μια καθημερινή "καλημέρα" το πρωί.
Να'σαι πάντα γερός και δυνατός και... καλά μυαλά! Σ'αγαπώ πολύ!

Δεν υπάρχουν σχόλια :