Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Να τα εκατοστήσεις!




Σε ξέχασα ε; Χμ! Ξέρεις γιατί; Διότι η καθημερινότητα είναι τόσο βαθιά στο πετσί μας που κάποιες όμορφες γιορτινές στιγμές τις προσπερνάμε λες και δεν συνέβησαν ποτέ! Σε κοιτάζω κι αναρωτιέμαι αν αυτοί οι γκρίζοι κρόταφοι είναι μέρος της γοητείας σου ή απλά εγώ συνεχίζω να σε βλέπω σαν.. έφηβο! Χαχα! Το'χασα ε; Ίσως! Τέλος πάντων, ειλικρινά θα ήθελα τα γενεθλιά σου να ήταν μια ξεχωριστή γιορτή, αλλά οι συνθήκες μας αναγκάζουν να τα προσπεράσουμε και το "χρόνια πολλά" να μοιάζει σαν μια καθημερινή "καλημέρα" το πρωί.
Να'σαι πάντα γερός και δυνατός και... καλά μυαλά! Σ'αγαπώ πολύ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

 

Αναγνώστες

Παλιά κατάστιχα

Καλώς ήλθατε!

Είμαι η "Μαρίνα". Δεν με λένε Μαρίνα όμως! Σε αυτό το μπλογκ υπάρχει η μισή ζωή μου. Έτσι όπως την έζησα όσο ήμουν πολύ νέα. Εργάστηκα σε έναν χώρο που λάτρεψα, το ραδιόφωνο. Πέρασα μέσα από κύματα που το συναίσθημα, η πικρία και η αγάπη τάραξαν τα νερά μου τόσο τα ραδιοφωνικά όσο και της προσωπικής ζωής μου. Η αλήθεια είναι πως μέσα σε τούτη την ιστορία απ' τα κεφάλαια 1-61 εμπλέκονται δύο διαφορετικές εποχές που συνδέονται όμως τόσο γλυκά που όσο κι αν ήθελα να τις διαχωρίσω δεν μου "βγήκε". Ήθελα να ήταν έτσι, πολύ απλά! Ο "Στράτος" ήταν ένας γλυκός νεανικός έρωτας, ανεκπλήρωτος που πέρασε και πάει... Πλέον σαν σύννεφο χάθηκε, σαν να εξατμίστηκε! Κι αυτό με στενοχωρεί. Ελπίζω κάποτε η φιλία που εξελίχθηκε στα μετέπειτα χρόνια, να πάρει ζωή απ 'τις στάχτες της. Σας ευχαριστώ που περάσατε απ' το μπλογκ μου!