Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Κι άλλο βραβείο!

2 απανωτά σχόλια ήρθαν σήμερα για να μου ανακοινώσουν ότι κάτι με περίμενε στα blog τους. Να πω ότι δεν χαίρομαι; Θα είναι αμαρτία! Καμαρώνω σαν γύφτικο σκεπάρνι! Χαίρομαι που οι ιστορίες μου αρέσουν, χαίρομαι που κάτι σας θυμίζουν, χαίρομαι που δεν με ξεχνάτε. Σήμερα λοιπόν μου έδωσαν το βραβείο του "αγαπημένου blog" και ευθύνονται γι'αυτό ο Γιάννης Παππάς (εξαίρετος ποιητής της αγάπης και του έρωτα) και η everything53 (που αυτό κι αν ήταν έκπληξη μιας και δεν την επισκέπτομαι συχνά). Ειλικρινά σας ευχαριστώ για την εκτίμησή σας.
Και για να μην απορείτε.
Τον κύριο θα τον βρείτε εδώ: http://wwwiansss.blogspot.com/
Και την κυρία εδώ: http://everything53.blogspot.com/
Πρόκειτε για τους ανθρώπους που με τίμησαν. Αξίζει να τους διαβάζετε!


Image and video hosting by TinyPic



Ευχαριστώ και πάλι!

4 σχόλια:

Γιάννης Παππάς είπε...

περιμένουμε τα καλοκαιρινά σου όνειρα

καλο σου βράδυ

everything53 είπε...

Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια :)

Σουζάνα Xατζηνικολάου είπε...

Συγχαρητήρια, μπράβο σου! Κι έχουν απόλυτο δίκιο και οι δύο!:)

SummerDream είπε...

Γιάννη
όταν θα έχω την έμπνευση σίγουρα κάτι θα γράψω!

everything53
δεν κάνει τίποτε. Υποχρέωσή μου!

Σουζάνα μου
ένα blog-βραβείο δείχνει ότι κάποιοι άνθρωποι σε σκέφτονται κι ότι κάτι έχουν βρει στα κείμενα σου όταν τα διαβάζουν. Κι αυτό εμένα κάτι μου λέει!

Φιλιά σε όλους κι ευχαριστώ και πάλι!

 

Αναγνώστες

Παλιά κατάστιχα

Καλώς ήλθατε!

Είμαι η "Μαρίνα". Δεν με λένε Μαρίνα όμως! Σε αυτό το μπλογκ υπάρχει η μισή ζωή μου. Έτσι όπως την έζησα όσο ήμουν πολύ νέα. Εργάστηκα σε έναν χώρο που λάτρεψα, το ραδιόφωνο. Πέρασα μέσα από κύματα που το συναίσθημα, η πικρία και η αγάπη τάραξαν τα νερά μου τόσο τα ραδιοφωνικά όσο και της προσωπικής ζωής μου. Η αλήθεια είναι πως μέσα σε τούτη την ιστορία απ' τα κεφάλαια 1-61 εμπλέκονται δύο διαφορετικές εποχές που συνδέονται όμως τόσο γλυκά που όσο κι αν ήθελα να τις διαχωρίσω δεν μου "βγήκε". Ήθελα να ήταν έτσι, πολύ απλά! Ο "Στράτος" ήταν ένας γλυκός νεανικός έρωτας, ανεκπλήρωτος που πέρασε και πάει... Πλέον σαν σύννεφο χάθηκε, σαν να εξατμίστηκε! Κι αυτό με στενοχωρεί. Ελπίζω κάποτε η φιλία που εξελίχθηκε στα μετέπειτα χρόνια, να πάρει ζωή απ 'τις στάχτες της. Σας ευχαριστώ που περάσατε απ' το μπλογκ μου!