Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Λάθος εποχή

Μου έδωσε σημάδι. Μου έστειλε ένα chain mail λεγόμενο και το χάρηκα. Ίσως επειδή πια όταν θα κοιτάζω τα e-mail μου να έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Όμως αφού του απάντησα με mail σκέφτηκα πως ίσως να ήταν κάποια παγίδα από τρίτο πρόσωπο. Από καλοθελητή που θέλει να του βάλει τρικλοποδιά. Για να σιγουρευτώ ότι το mail προερχόταν απ'τον ίδιο του τηλεφώνησα για την σχετική επιβεβαίωση και τον ενημέρωσα για την βιαστική μου επιλογή να του απαντήσω.Ειλικρινά ένιωσα απίστευτη ανακούφιση όταν με βεβαίωσε πως αυτός το είχε στείλει. Και το τηλεφώνημα είχε την σχετική συνέχεια με την παράκληση, του να "αναλάβω" να του κάνω ξανά την εγγραφή του στο blog μιας και την προηγούμενη διεύθυνση την είχε διαγράψει, να του στείλω με mail την διεύθυνση του blog κλπ.. Σιγά το σπουδαίο θα μου πεις! Δεν ξέρω αν με πιάνεις, αλλά με τον "Στράτο" η επικοινωνία μας καμιά φορά έστω και μέσω e-mail είναι πιο ...ενδόψυχη και πιο ειλικρινής! Άσε που μέσω αυτού τολμάμε να μιλάμε για πράγματα που ίσως να τα λέγαμε σε μια φιλική έξοδο για καφέ, που απλά είναι όνειρο, μια καταπιεσμένη επιθυμία και των δυο μας. Και που το θεωρώ απίθανο να γίνει πραγματικότητα! Στο βαθός δεν μου αρέσει η επιλογή του να βγάζω τα εσώψυχα μου στο mail, αλλά "απ'το ολότελα..."!

Το καταχάρηκα το σημάδι του και σήμερα κάπου πήρε το αυτί μου το "Λάθος εποχή" του Πέτρου Γαϊτάνου. Τότε που το έπαιζα στις εκπομπές μου στο ραδιόφωνο δεν είχα δώσει και ιδιαίτερη σημασία στους στίχους όσο με είχε συνεπάρει η μοναδική μουσική του Σπανουδάκη. Θυμάμαι την εικόνα μου εκεί στην ημιυπόγεια δισκοθήκη του ραδιοφώνου, να χαζεύω το εξώφυλλο του δίσκου και να αναρωτιέμαι αν η μουσική κολλά με το είδος που εγώ έπαιζα (ποπ ελληνικά και ξένα). Αποτέλεσμα ήταν το τραγούδι να με μαγέψει, να γίνει must στην εκπομπή απ'τους ίδιους τους ακροατές μου και να μισώ ακόμη περισσότερο τότε τον "Στράτο" που' που τον έχανες που τον έβρισκες, ήταν μέσα στο ραδιόφωνικό στούντιο για να παρακολουθεί το πως γίνονται οι εκπομπές. Κι εγώ; Να βγάζω καπνούς απ'την μύτη κι απ'τα αυτιά, γιατί η παρουσία του κατά κάποιο τρόπο με εκνεύριζε (δεν ξέρω και γιατί και πως προήρθε) και συνήθως δεν έβγαινε η εκπομπή μου όπως την ήθελα! Δεν γούσταρα με τίποτε την στιγμή που τραγουδούσα όσο έπαιζε ένα τραγούδι να ακούει το φάλτσο μου ο ηχολήπτης κι ο "Στράτος" παρέα και να χτυπιούνται στα πατώματα απ'τα γέλια!

Όπως και να'χει όμως ειλικρινά θα ήθελα να ξαναζούσα εκείνα τα χρόνια. Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν τα λόγια που πρέπει για μια περίπτωση σαν την δική μας:





Λάθος εποχή ήταν να βρεθούμε
Λάθος εποχή είναι αυτή που ζούμε
Τι να πω εγώ, τι να πεις κι εσύ

Λάθος εποχή τ' όνειρο τελειώνει
λάθος εποχή τι να ξημερώνει

Ποιος μπορεί να πει, ποιος μπορεί να δει;

Κι έτσι σ' αγαπώ κι έτσι σε αγγίζω
κι αν σε χάνω εδώ κάπου σε κερδίζω

Λάθος εποχή ξεκινάμε πάλι
Λάθος εποχή πάμε για μιαν άλλη
Φτάνει εγώ κι εσύ να 'μαστε μαζί



4 σχόλια:

mariw είπε...

Από τα πιο ωραία, αν όχι το πιο ωραίο τραγούδι που έχει πει ο Γαϊτάνος. Για να πω την αλήθεια είναι και το μοναδικό του τραγούδι που θυμάμαι!

mariw είπε...

Α! καλό μήνα :)

SummerDream είπε...

Καλό μήνα Μαράκι μου! Ναι είναι απ'τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του Γαϊτάνου. Από κει και πέρα το όνομά του ταυτίστηκε με την βυζαντινή μουσική και τα τροπάρια της Μ.Εβδομάδας. Όχι ότι αυτό είναι άσχημο, αλλά όσα έδωσε στην μουσική γενικά δεν ήταν τόσο "ηχηρά" όσο το "Λάθος εποχή".

Γιάννης Παππάς είπε...

πολύ καλός ο γαιτάνος με πάνω απο χίλια τραγούδια παραδοσιακά και μή
η μάνα είναι κρύο νερό,κτλπ
αξίζει τον κόπο να τα ακούμε

καλη σου νύχτα

 

Αναγνώστες

Παλιά κατάστιχα

Καλώς ήλθατε!

Είμαι η "Μαρίνα". Δεν με λένε Μαρίνα όμως! Σε αυτό το μπλογκ υπάρχει η μισή ζωή μου. Έτσι όπως την έζησα όσο ήμουν πολύ νέα. Εργάστηκα σε έναν χώρο που λάτρεψα, το ραδιόφωνο. Πέρασα μέσα από κύματα που το συναίσθημα, η πικρία και η αγάπη τάραξαν τα νερά μου τόσο τα ραδιοφωνικά όσο και της προσωπικής ζωής μου. Η αλήθεια είναι πως μέσα σε τούτη την ιστορία απ' τα κεφάλαια 1-61 εμπλέκονται δύο διαφορετικές εποχές που συνδέονται όμως τόσο γλυκά που όσο κι αν ήθελα να τις διαχωρίσω δεν μου "βγήκε". Ήθελα να ήταν έτσι, πολύ απλά! Ο "Στράτος" ήταν ένας γλυκός νεανικός έρωτας, ανεκπλήρωτος που πέρασε και πάει... Πλέον σαν σύννεφο χάθηκε, σαν να εξατμίστηκε! Κι αυτό με στενοχωρεί. Ελπίζω κάποτε η φιλία που εξελίχθηκε στα μετέπειτα χρόνια, να πάρει ζωή απ 'τις στάχτες της. Σας ευχαριστώ που περάσατε απ' το μπλογκ μου!