Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Αντίο

Nιώθω περίεργα σήμερα. Μπερδεμένα τα συναισθήματα. Θλίψη, πόνος, θυμό, οργή. Ένα παιδί χάθηκε και τίποτε δεν το φέρνει πίσω. Μακάρι να γινόταν ένα θαύμα και η σφαίρα να γινόταν απλά ένα λουλούδι που θα επιστρεφόταν σε αυτόν που έριξε αδιάκριτα και χωρίς να σκεφτεί ότι έτσι θα σκότωνε κι αυτός την ίδια του την ζωή.

Αντίο Αλέξη, θα σε θυμόμαστε. Αντίο και εγώ τουλάχιστον σε αποχαιρετώ με ένα αγαπημένο τραγούδι που μιλά για παιδιά που έχουν όνειρα:

We're coming from far, over oceans of time
We're coming from places we once left behind
We're looking for love, in the heart of every man
We're looking for reasons we'll all understand

We are in need, we want a place for everyone
We shine through love, we are the children of the sun

We follow our dreams and we'll never stop
We follow our hopes and we'll never give up
Until we have found the warmth of the sun
Until we are one
We are in need, we want a place for everyone
We shine through love
We are forever on the run.

We are in need, we want a place for everyone
We shine through love, we are the children of the sun

We're coming from far, over oceans of time
We're coming from places we once left behind
We're looking for love, in the heart of every man
We're looking for reasons we'll all understand

We follow our dreams and we'll never stop
We follow our hopes and we'll never give up
Until we have found the warmth of the sun
Until we are one, the children of the sun.

We shine
Through love


9 σχόλια :

Lambros είπε... [Απάντηση]

Καλημέρα !
Όντως η μέρα είναι πολύ περίεργη σήμερα και όλοι μα όλοι μας νομίζω πως νοιώθουμε να υπάρχει ένας μεγάλος κόμπος στο στομάχι μας. Μακάρι η ευχή σου να γινόταν πραγματικότητα ...

Λάμπρος

Μαργαρίτα είπε... [Απάντηση]

Όμορφο το τραγούδι που αφιέρωσες
καλή μου...

δεν έχω λόγια...

Μιά καληνύχτα θα αφήσω κι ένα φιλί*

SummerDream είπε... [Απάντηση]

Λάμπρο & Μαργαρίτα...
τα λόγια είναι περιττά σε όλα όσα βλέπουμε στην οθόνη μας και σε όσα διαβάζουμε. Θέλω να τελειώσουν όλα αυτά και η ψυχή αυτού του άτυχου παιδιού να αναπαυθεί εν ειρήνη. Είναι άδικο να χορεύουν όλοι πάνω απ'το άψυχο σώμα του πολιτικοί-δημοσιογράφοι-αντιεξουσιαστές-αναρχικοί.

Ξημερώνει νέα μέρα, ας είναι πιο ήρεμα τα πράγματα Θέε μου. Καλό ξημέρωμα!

dim juanegro είπε... [Απάντηση]

Αυτά τα μπερδεμένα συναισθήματα είναι κι εδώ. Τα παιδιά του ήλιου βρίσκονται μέσα μας. Ας σηκώσουμε το βλέμμα χωρίς να μας τρομάζει το φως. "Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στην φωτιά, στην βροχή..."

SummerDream είπε... [Απάντηση]

"Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στην φωτιά, στην βροχή..."
Όμορφο. Μακάρι κάποιοι να το καταλάβαιναν και μακάρι να άλλαζαν αυτόν τον κόσμο χωρίς να σπέρνουν τον τρόπο, την απόγνωση, το μίσος και την θλίψη.

Ξημερώνει άλλη μέρα, πιο ήσυχη (θέλω να ελπίζω). Μετά την καταιγίδα έρχεται η νηνεμία!

παπαρουνα είπε... [Απάντηση]

ti ομορφο τραγουδακι μ ενα ομορφο ζευγαρακι...γεματο ονειρα.....μονο που αυτοι θα εχουν ολη τη ζωη να τα πραγματοποιησουν...ο αλεξης οχι.........

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε... [Απάντηση]

Δυστυχώς τα παιδιά του ήλιου όλο και λιγοστεύουν. Σε λίγα χρόνια όλα θα γεννιούνται μέσα στην καταχνιά. Εκτός και αν οι γονείς τους αποφασίσουν να ζήσουν μόνοι σ' ένα ερημικό νησί.

SummerDream είπε... [Απάντηση]

@ Παπαρούνα
Η ουσία είναι Παπαρούνα μου, τα υπόλοιπα παιδιά να μάθουν από αυτό, να κάνουν όνειρα και να μάθουν να τα πραγματοποιούν ειρηνικά. Κι αν δεν τα καταφέρουν, πάντα υπάρχει η ελπίδα. Δεν χρειάζεται να την τσακίζουμε κι αυτή.

@Λάκης Φουρουκλάς
Γιατί άραγε λιγοστεύουν τα παιδιά του ήλιου; Μήπως φταίμε κι εμείς; Μήπως τους μεταδίδουμε την μαυρίλα της καθημερινότητας μας; Πας σε χωριά κι εκεί ο ήλιος λάμπει, βλέπεις την φύση πόσο χαρούμενη είναι και δυστυχώς κάποτε τα παιδιά (δηλαδή εμείς ή οι γονείς μας) έμαθαν να τρέχουν ελέυθερα και να κάνουν όνειρα. Σήμερα τα όνειρα καταπλακώνονται απ'τα τσιμέντα των πόλεων και την ταχύτητα της ζωής. Οι μεγάλοι φταίμε που τους δείχνουμε την καταχνιά. Δες την απλότητα της Ταϋλάνδης που βρίσκεσαι. Συγκρίνεται με αυτό που ζούμε στην Ελλάδα; (Δεν μπορώ να αναφέρω την δική σου πατρίδα την Κύπρο, γιατί δεν ξέρω πως είναι η ζωή εκεί). Όχι, γιατί μάθαμε να ζούμε άπληστα κι αχόρταγα. Όλα στο χέρι μας είναι να αλλάξουν. Αλλά δυστυχώς, μας βολεύει ο καναπές μας πολύ για να ξεκουνήσουμε.

I_love_the_smile_on_your_face είπε... [Απάντηση]

Την Παρασκευή 12/12 ανάβουμε ένα κεράκι στο μπαλκόνι μας στις 21:00 για τον ♥Αλέξη♥ . Αν δεν έχετε μπαλκόνι κάνει και ένα παράθυρο. Προωθήστε το.